God op vakantie

Nee, God gaat niet op vakantie. Nooit. Hij gaat mee op reis.

Vorig jaar zaten we op een camping in de Haute Savoie, een prachtig berggebied in het oosten van Frankrijk. Als ik ’s ochtends wakker werd toog ik soms met mijn Bijbel, opschrijfboekje en campingstoel naar de waterkant van het prachtige blauwe meer waar  we onze tent hadden opgeslagen. Meestal was er nog niemand wakker en kon ik in alle rust genieten van de pracht van Gods natuur. Mijn hart gaat bijna vanzelf open als ik oog in oog sta met zoveel schoonheid en het gebed welt als het ware vanzelf op in mijn diepste binnenste…. Het liefst zou ik dan voor altijd op die plek willen blijven. Eigen woorden schieten dan tekort, maar de Bijbel geeft ons zoveel woorden om Gods schepping te prijzen!

Heer onze Heer

Eenzelfde ervaring had ik enkele dagen later toen ik in een treintje zat dat ons in een slakkentempo naar boven bracht op de Montblanc. De enorme hoogte, de onvoorstelbare ruigheid van het bergmassief en de ‘grandeur’ van wat ik zag met mijn oog, maar met mijn verstand niet kon bevatten, maakten dat ik bad…..en niet alleen omdat ik hoogtevrees heb. Ik bad, omdat ik niets anders kon doen dan God danken voor wat ik daar, op dat moment, mocht genieten. De woorden van psalm 121 kwamen in mijn gedachten: ‘Ik richt mijn blik op de bergen, vanwaar komt mij de hulp? De hulp zal komen van God de Heer, die hemel en aarde gemaakt heeft.’

Toen we even later op de berg waren, kruiste een heuse gems ons pad. Het was wonderbaarlijk om te zien hoe zij en haar jong zich vol zelfvertrouwen en zonder angst over de berg bewogen. En opnieuw kwam Gods woord voor mijn ogen tot leven: ‘Ja, God, de Heer, is mijn kracht, Hij maakt mijn voeten als de voeten van hinden en doet mij de hoogten betreden.’ Hab. 3, 9 Want ook ik mag vrij en moedig de hoogten betreden, wetend dat God mijn voeten leidt op de weg die ik ga.

Als ik op reis ga, gaat mijn Bijbel mee, samen met een Getijdenboekje, een rozenkrans, een geestelijk boek en een spannend leesboek.  Ik neem ook een kruisje en icoon mee om in de tent te hangen of op tafel te zetten als we samen bidden. Dan nog wat teken- en schrijfmateriaal om een beetje ‘crea’ te kunnen zijn, en natuurlijk een fotocamera om al het moois dat we tegenkomen vast te leggen. Op zondag gaan we naar de kerk. We proberen altijd een ‘levende’ plek te vinden om naar de mis te gaan, zodat de kinderen iets mogen ervaren van de wereldkerk waar we deel van uitmaken. In andere landen zijn kerkjes vaak open en kun je er op andere dagen ook even binnenlopen om stilte en verkoeling te zoeken. Door elke dag even samen te bidden nemen we God mee op onze reis en genieten we samen met Hem van alles wat we tegenkomen.  Hij is onze tochtgenoot.

 

 

Succes met koffers pakken!

En kom veilig thuis!

 

Categorieën:Vakantie, Veertigdagentijd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s